Z jednej strony kazania te są pomyślane jako uniwersalne, a z drugiej - nie unikniemy pewnych nawiązań do aktualnej rzeczywistości. Wkraczamy w kolejny rok niepewności o codzienność, o przyszłość nas i naszych bliskich. Obok starań o to, co widzialne, pora usłyszeć głos własnej duszy, świadka świata nadprzyrodzonego.
To przecież w Bogu „żyjemy, poruszamy się i jesteśmy” (Dz 17,28), a nic, co nasze, nie umyka Jego troskliwej uwadze. Jest to uwaga miłującego Ojca, pragnącego zbawienia wszystkich swoich dzieci. Jest to uwaga stała, aktywna, nieustająca w nakierowywaniu nas tylko na ścieżki świętości.
